ارزیابی امنیت عامل هوش مصنوعی

ارزیابی امنیت برای عامل‌های هوش مصنوعی و سیستم‌های تصمیم‌گیری خودکار شامل tool calling و دستکاری workflow

درباره این سرویس

ارزیابی امنیت عاملِ هوش مصنوعی ما یک عامل خودمختار را می‌آزماید؛ سامانه‌ای که فقط پاسخ نمی‌دهد، بلکه عمل می‌کند: ابزار فرا می‌خواند، جریان‌های کاری را اجرا می‌کند و خودش گام‌هایی به‌سوی یک هدف برمی‌دارد. همین خودمختاری، ریسک است. اگر مهاجم بتواند عامل را هدایت کند، اختیارِ آن به دست او می‌افتد؛ پس می‌آزماییم که عامل چه می‌تواند بکند، چگونه می‌توان آن را از مسیر منحرف کرد، و یک گامِ به‌خطرافتاده تا کجا می‌رسد. کانون کار، «اختیار بیش از حد» و ریسک‌های مرتبط در فهرست OWASP Top 10 for LLM Applications است، از راهنمای OWASP AI Testing Guide پیروی می‌کند و از MITRE ATLAS و چارچوب مدیریت ریسک هوش مصنوعی NIST بهره می‌گیرد. هر یافته با یک نمونه‌ی تکرارپذیر اثبات می‌شود، در کنار اثر واقعی‌اش با CVSS رتبه می‌گیرد و با یک رفع مشخص نوشته می‌شود.

چه چیزی شامل می‌شود

اختیار بیش از حد: ابزارها و اقداماتی گسترده‌تر از نیازِ وظیفه، و دامنه‌ی اثری که می‌سازند

امنیت فراخوانی ابزار: مجوزدهی، اعتبارسنجی پارامتر و کمترین دسترسی برای هر ابزار

تزریق پرامپت غیرمستقیم از راه خروجی ابزار، محتوای بازیابی‌شده و مشاهداتی که عامل می‌خواند

ربودن جریان کاری و هدف: منحرف کردن عامل از مسیر از راه ورودی‌های خودش

مهارِ انسان‌در‌حلقه بر اقدامات پرتأثیر یا برگشت‌ناپذیر

حافظه و state عامل: مسموم‌سازی و ماندگاریِ یک دستور تزریق‌شده در طول گام‌ها

ارکستراسیون چندعاملی و اعتماد عامل‌به‌عامل

کنترل دسترسی: عامل به چه چیزی و از طرف چه کسی دسترسی دارد

مصرف بی‌حدومرز: حلقه‌های افسارگسیخته، هزینه و منع سرویس

مدیریت خروجی، جایی که نتیجه‌ی عامل به سامانه‌ی دیگر می‌رسد

چگونه کار می‌کند

1
کشف عامل
عامل را نگاشت می‌کنیم: هدف و حلقه‌ی برنامه‌ریزی‌اش، ابزارهایی که می‌تواند فراخوانی کند و مجوزهایشان، داده و سامانه‌هایی که به آن‌ها می‌رسد، حافظه‌اش، و هر گامِ تأیید انسانی. همین، دسترسیِ واقعی عامل را نشان می‌دهد؛ مجموعه‌ی اقداماتی که مهاجم با هدایتِ آن به ارث می‌برد.
2
فراخوانی ابزار و مجوزدهی
هر ابزاری را که عامل می‌تواند فراخوانی کند می‌آزماییم: این‌که آیا پارامترهایش را اعتبارسنجی می‌کند، آیا مستقل از عامل مجوز را بررسی می‌کند، و آیا به کمترین دسترسی محدود شده است. ابزاری که کورکورانه به عامل اعتماد می‌کند، هر هدایتِ عامل را به یک اقدام مستقیم روی سامانه‌های شما تبدیل می‌کند.
3
تزریق و ربودن
می‌کوشیم عامل را از راه محتوایی که می‌خواند از مسیر منحرف کنیم (نتیجه‌ی یک ابزار، یک سند بازیابی‌شده، یک صفحه‌ی وب) جایی که یک دستور تزریق‌شده می‌تواند برنامه‌اش را تغییر دهد. پرسش این است که آیا یک مشاهده‌ی مسموم می‌تواند استدلال خودِ عامل را به استدلال مهاجم بدل کند.
4
دامنه‌ی اثر و نرده‌های محافظ
وقتی می‌توانیم عامل را هدایت کنیم، می‌سنجیم که تا کجا می‌رسد: چه چیزی را می‌تواند بخواند، تغییر دهد یا راه بیندازد، آیا اقدامات پرتأثیر و برگشت‌ناپذیر به یک انسان نیاز دارند، و آیا یک حلقه‌ی افسارگسیخته می‌تواند هزینه یا منابع را تمام کند. همین، یک ریسکِ انتزاعی را به دامنه‌ی اثری مشخص بدل می‌کند.
5
اعتبارسنجی، گزارش‌دهی و تست مجدد
هر یافته با یک نمونه‌ی تکرارپذیر اثبات می‌شود، با CVSS و اثر واقعی رتبه می‌گیرد، به فهرست OWASP Top 10 for LLM Applications نگاشت می‌شود و با یک رفع مشخص نوشته می‌شود؛ معمولاً محدودتر کردن دامنه‌ی یک ابزار، افزودن یک مهارِ انسانی، یا سخت‌تر کردن نحوه‌ی برخورد عامل با آنچه می‌خواند. پس از رفع، دوباره تست می‌کنیم.
خروجی‌ها
  • خلاصه‌ی اجرایی با نمای کلی ریسک برای تصمیم‌گیرندگان
  • گزارش فنی تفصیلی، هر یافته با اثبات مفهوم تکرارپذیر
  • تحلیل دسترسی و دامنه‌ی اثر عامل: یک عاملِ هدایت‌شده در عمل چه می‌تواند بکند
  • یافته‌های فراخوانی ابزار و مجوزدهی همراه با توصیه‌های کمترین دسترسی
  • یافته‌های تزریق و ربودن جریان کاری
  • توصیه‌های انسان‌در‌حلقه و نرده‌ی محافظ برای اقدامات پرتأثیر
  • نگاشت یافته‌ها به OWASP Top 10 for LLM Applications، همراه با CVSS و اثر کسب‌وکار
  • راهنمای رفع اولویت‌دار و تست مجدد پس از رفع

چرا وادی ایمن حافظ

تخصص عامل و خودمختاری
درک به‌روز از این‌که سامانه‌های عامل‌محور چگونه شکست می‌خورند (اختیار بیش از حد، سوءاستفاده از ابزار، تزریق غیرمستقیم از راه مشاهدات، و ربودن جریان کاری) و از تفاوتِ میان عاملی که پاسخ می‌دهد و عاملی که عمل می‌کند.
دامنه‌ی اثر را می‌سنجیم
به نشان‌دادن این‌که عامل قابل هدایت است بسنده نمی‌کنیم؛ می‌سنجیم که یک عاملِ هدایت‌شده تا کجا می‌رسد (چه چیزی را می‌تواند بخواند، تغییر دهد یا راه بیندازد) تا ریسکِ واقعی خودمختاری‌اش را ببینید، نه ریسکی نظری.
کمترین دسترسی، ابزار به ابزار
رفعِ پایدارِ ریسکِ عامل، محدود کردن دامنه‌ی هر ابزار و مهارِ هر اقدام پرتأثیر است، نه تنظیم پرامپت. هر ابزار را مستقل می‌آزماییم و مرزهایی را پیشنهاد می‌دهیم که حتی وقتی مدل فریب می‌خورد پابرجا می‌مانند.
تکرارپذیر و قابل اجرا
هر یافته به‌صورت نمونه‌ای می‌آید که می‌توانید بازپخشش کنید، به یک استاندارد شناخته‌شده نگاشت می‌شود و با یک رفع مشخص همراه است؛ دامنه‌ی محدودتر برای یک ابزار، یک مهارِ انسانی، یا شیوه‌ای امن‌تر برای برخورد با آنچه عامل می‌خواند.

سوالات متداول

ارزیابی امنیت عامل هوش مصنوعی چیست؟

یک عاملِ خودمختارِ هوش مصنوعی را (عاملی که ابزار فرا می‌خواند و به‌سوی یک هدف عمل می‌کند) برای ضعف‌های امنیتی می‌سنجد: اختیار بیش از حد، فراخوانی ناامن ابزار، تزریق پرامپت غیرمستقیم از راه آنچه می‌خواند، ربودن جریان کاری، و نبودِ مهارِ انسانی بر اقدامات پرتأثیر. بر پایه‌ی OWASP Top 10 for LLM Applications و راهنمای OWASP AI Testing Guide است و هر یافته اثبات و رتبه‌بندی می‌شود.

این چگونه با ارزیابی اپلیکیشن LLM یا چت‌بات متفاوت است؟

چت‌بات پاسخ می‌دهد؛ عامل عمل می‌کند. ریسکِ افزوده در یک عامل، «اختیار» است: می‌تواند ابزار فرا بخواند، جریان‌های چندگامی را اجرا کند و اقدامات واقعی انجام دهد، پس اثرِ هدایتِ آن بسیار بالاتر است. ارزیابی عامل بر همین تمرکز دارد: ابزارها، مجوزهایشان، مهارهای انسانی، و این‌که یک گامِ به‌خطرافتاده تا کجا می‌رسد.

اختیار بیش از حد چیست؟

یعنی عامل می‌تواند بیش از آنچه وظیفه‌اش نیاز دارد انجام دهد: ابزارهایی را که لازم ندارد فرا بخواند، به سامانه‌هایی بیرون از کارش برسد، یا اقدامات برگشت‌ناپذیر را بی‌بررسی انجام دهد. این، ریسکِ سرخطِ عامل‌ها در فهرست OWASP Top 10 for LLM Applications است، چون اندازه‌ی خسارت را هنگام منحرف شدن عامل از مسیر تعیین می‌کند.

یک عامل چگونه ربوده می‌شود؟

معمولاً از راه آنچه می‌خواند. عامل بر پایه‌ی مشاهدات عمل می‌کند (خروجی یک ابزار، یک صفحه‌ی وبِ واکشی‌شده، یک سند بازیابی‌شده) و یک دستور تزریق‌شده که در آن محتوا پنهان است می‌تواند برنامه‌اش را تغییر دهد. چون عامل به مسیر داده‌ی خودش اعتماد می‌کند، یک مشاهده‌ی مسموم می‌تواند استدلالش را بی‌هیچ پیام مستقیمی از مهاجم علیه شما بگرداند.

آیا ابزارها و سامانه‌هایی را که عامل به آن‌ها وصل می‌شود تست می‌کنید؟

هر ابزار را از سمت عامل می‌آزماییم: این‌که آیا پارامترها را اعتبارسنجی می‌کند، مستقل مجوز را بررسی می‌کند و به کمترین دسترسی محدود شده است. ارزیابی عمیقِ سامانه‌های بک‌اندِ پشتِ آن ابزارها دامنه‌ای جداست که می‌توانیم بیفزاییم؛ مرزِ میان عامل و ابزار بخشی از این سرویس است.

وقتی عامل می‌تواند اقدامات واقعی انجام دهد، آیا تست ایمن است؟

دقیقاً به همین دلیل دامنه‌گذاری مهم است. ترجیح ما یک محیط staging است که ابزارهای عامل در آن به سامانه‌های آزمایشی اشاره کنند، تا اقدامی که در طول تست انجام می‌شود بی‌خطر باشد. اگر ناچار روی تولید تست کنیم، محدودیت‌ها را از پیش توافق می‌کنیم، از اقدامات برگشت‌ناپذیر پرهیز می‌کنیم و یک نقطه‌ی تماس در سمت شما نگه می‌داریم تا فوراً متوقف شویم.

شدت یافته‌ها چگونه تعیین می‌شود؟

هر یافته یک امتیاز CVSS برای یک مبنای مشترک می‌گیرد که با دامنه‌ی اثرِ واقعی تعدیل می‌شود: یک عاملِ هدایت‌شده چه چیزی را می‌تواند بخواند، تغییر دهد یا راه بیندازد، و آیا یک اقدام پرتأثیر مهارِ انسانی ندارد، و به فهرست OWASP Top 10 for LLM Applications نگاشت می‌شود. عاملی که فقط می‌تواند متن پیش‌نویس کند ریسکی متفاوت از عاملی است که می‌تواند پول جابه‌جا کند.

ارزیابی امنیت عامل هوش مصنوعی چقدر طول می‌کشد؟

مدت زمان به پیچیدگی عامل بستگی دارد: تعداد ابزارها، عمق جریان‌های کاری، و این‌که آیا چند عامل با هم تعامل دارند. یک ارزیابی معمول حدود دو تا چهار هفته طول می‌کشد و پس از دامنه‌گذاری برآورد دقیق می‌دهیم. تست مجدد پس از رفع، انجام می‌شود.

آماده شروع هستید؟
با تیم ما تماس بگیرید تا در مورد نیازهای ارزیابی امنیتی شما صحبت کنیم